Centrum Kultury i Sztuki Cieśniny Fuzhou

Centrum Kultury i Sztuki Strait w Fuzhou (Chiny) zostało zaprojektowane przez fińską pracownię PES Architects po wygraniu międzynarodowego konkursu w 2013 roku. Projekt akustyczny, kierowany przez Henrika Möllera z firmy Akukon (przy udziale Kahle Acoustics jako podwykonawcy), obejmował salę operową, salę koncertową oraz wielofunkcyjną salę teatralną.

Wyjątkową cechą projektu było zastosowanie ceramiki, która łączyła tradycyjną biel porcelanową z nowoczesnymi technikami, tworząc powierzchnie o korzystnych właściwościach akustycznych.

Pod względem architektonicznym obiekt składa się z pięciu budynków o kształcie płatków, symbolizujących kwiaty jaśminu i mieszczących różnorodne przestrzenie kulturalne. Sala operowa, choć utrzymana w stylistyce organicznej, opiera się na tradycyjnym układzie podkowy; wyposażono ją w precyzyjnie ukształtowane ściany boczne oraz panele odbijające dźwięk na suficie, co pozwala zoptymalizować akustykę zarówno dla publiczności, jak i dla muzyków.

Projekt ten stanowi przykład udanego połączenia wizji architektonicznej z precyzyjną inżynierią akustyczną.

Ceramika jako materiał

We współpracy z tajwańskim artystą ceramikiem Samuelem Hsuan-yu Shihim zaprojektowano powierzchnie ceramiczne o odpowiednich właściwościach akustycznych dla gmachu opery i sali koncertowej, wykorzystując zarówno słynną ceramikę „China White”, jak i nowe techniki wytwarzania.

Mimo twardości zastosowanego materiału, architektowi i akustykowi udało się zharmonizować swoje koncepcje.

Budynki w kształcie płatków

Zwycięski projekt autorstwa PES Architects ma na celu zapewnienie odwiedzającym wrażeń wykraczających poza codzienność poprzez stworzenie hybrydowego obiektu łączącego funkcje kulturalne i handlowe. Pięć oddzielnych budynków, przypominających kształtem kwiaty jaśminu, mieści salę operową, salę koncertową, wielofunkcyjną salę teatralną, przestrzenie wystawiennicze oraz centrum filmowe.

Pięć budynków, trzy sale

Pewnym wyzwaniem było usytuowanie sali operowej wewnątrz budynku o kształcie płatka. Stylistyka sali operowej jest bardzo swobodna i „organiczna”, jednak jej podstawowy układ opiera się na klasycznym planie podkowy.

Z kolei kształt sali koncertowej został podyktowany bryłą samego budynku. „Wspólnie z architektem opracowywaliśmy koncepcje podczas burzy mózgów, analizując różne warianty usytuowania sali wewnątrz obiektu, aż ostatecznie wybrano najlepsze rozwiązanie. Sala stanowi połączenie układu typu »pudełko na buty« (shoebox) oraz układu »winnicy« (vineyard).

Ostatecznie o dobrej akustyce decyduje odpowiednia liczba odbić dźwięku, docierających we właściwym czasie i z właściwego kierunku” – wyjaśnia Möller.

Wczesne odbicia dźwięku w sali operowej

Złożone, trójwymiarowe ściany boczne sali operowej zostały precyzyjnie ukształtowane tak, aby zoptymalizować wczesne odbicia boczne kierowane do widzów na parterze i balkonach.

Ponadto sufit został częściowo otwarty, co pozwoliło połączyć górną przestrzeń akustyczną (znajdującą się nad elementami odbijającymi dźwięk) z główną kubaturą sali.

Kształt reflektora sufitowego nad kanałem orkiestrowym dobrano tak, aby idealnie uzupełniał on dopływ wczesnych odbić dźwięku zarówno do publiczności, jak i do muzyków w kanale orkiestrowym.

Refleksy dźwiękowe w sali koncertowej

Sala koncertowa: Podwieszone nad sceną i widownią panele sufitowe zintegrowane z oświetleniem LED zapewniają dodatkowe odbicia dźwięku, korzystne zarówno dla słuchaczy, jak i dla muzyków występujących na scenie. Ich wymiary oraz krzywizna zostały dobrane tak, aby zachować właściwą równowagę między odbiciami dźwięków o niskich i wysokich częstotliwościach.

Info