Teatr Miejski w Turku

Teatr Miejski w Turku, który pilnie wymagał modernizacji, został gruntownie odnowiony w ciągu dwóch lat. Obiekt ponownie otwarto dla publiczności w sierpniu 2017 roku.

Teatr Miejski w Turku został zbudowany w 1962 roku. Znajduje się w samym sercu miasta, nad rzeką Aurą. Pierwszym wystawionym tam spektaklem była „Burza” Szekspira.

Teatr Miejski w Turku od zawsze funkcjonuje jako tradycyjny teatr repertuarowy, wystawiając jednocześnie wiele sztuk na trzech scenach.

Dach z siatki stalowej daje również możliwość umieszczenia oświetlenia dokładnie tam, gdzie chcesz.

Wspaniała Mała Scena

Wizytówką tego nowoczesnego teatru jest Mała Scena. To mieszcząca 250 widzów przestrzeń typu „black box”, wyróżniająca się ogromną wszechstronnością pod względem technologii prezentacji. Systemy nagłośnienia i oświetlenia oraz akustyka reprezentują najwyższy możliwy poziom. Współtwórcami tego sukcesu są projektant akustyki i architekt z firmy Akukon Ltd, Anssi Ruusuvuori.

Ruusuvuori od zawsze doskonale znał ten obiekt w swoim rodzinnym mieście. Jego artykuł pt. *The new experimental stage of the Turku City Theatre* (1999) ukazał się na łamach czasopisma „The Journal of the Acoustical Society of America”.

Osiem metrów nad poziomem widowni Małej Sceny rozciąga się gęsta stalowa siatka.
– Największą zaletą tego stropu z siatki jest możliwość swobodnego poruszania się po całej powierzchni i bezpiecznego przemieszczania sprzętu. Gdyby przestrzeń ta była wyposażona jedynie w tradycyjny pomost techniczny, nie oferowałaby takiej elastyczności. Stalowa siatka pozwala również na rozmieszczenie oświetlenia dokładnie tam, gdzie jest to potrzebne – bez konieczności zawierania kompromisów – mówi Tapio Ilomäki, konsultant ds. technologii prezentacyjnych w firmie Akukon.

Jako najważniejszy element Małej Sceny Ilomäki wskazuje niewidoczne dla publiczności akustyczne kurtyny. Wszystkie one zostały wkomponowane w ściany.

Wykonawcy i punkty styku prac

Gdy na renowację zabytkowego obiektu kulturalnego przeznacza się blisko 40 milionów euro i dwa lata, oczywiste jest, że na placu budowy płynnie współpracuje ze sobą wielu wykonawców. Lista podmiotów biorących udział w inwestycji zajmuje kilka stron.

Zakresy odpowiedzialności poszczególnych wykonawców określono w osobnym dokumencie, a komentarze techniczne autorstwa Anssiego Ruusuvuoriego i inżyniera Lauriego Vikströma z biura firmy Akukon Ltd w Turku precyzowały wymogi, jakie należało uwzględnić przy wszelkich pracach instalacyjnych naruszających ciągłość konstrukcji dźwiękochłonnych lub wymagających ich przebicia. Chodziło w szczególności o montaż rur, kanałów wentylacyjnych i okablowania elektrycznego.

Starannie przeanalizowano punkty styku między instalacjami technologii scenicznej a pozostałymi pracami. Wykonawcy musieli zwracać szczególną uwagę na precyzję realizacji i w wielu przypadkach zasięgać porady lub uzyskiwać zgodę, jeśli dany etap prac mógł wpłynąć na spełnienie wymogów akustycznych określonych przez firmę Akukon.

Zdaniem Ruusuvuoriego sytuacja była korzystna, ponieważ „jako projektant miałem wolną rękę, a inwestor naprawdę rozumiał kwestie akustyki”.
– Na szczególną uwagę zasługiwały siedmiometrowe drzwi przesuwne, które musiały zapewniać absolutną szczelność akustyczną. Poddawano je wielokrotnym pomiarom i stopniowo, dzięki zastosowaniu odpowiednich konstrukcji oraz elementów wypełniających, udało się spełnić wszystkie wymagania.

Wymogi akustyczne dotyczą wszelkich urządzeń, które generują (lub mogą generować) hałas o poziomie przekraczającym wartości określone przez Akukon bądź powodują drgania mogące przenosić się przez konstrukcję budynku do innych pomieszczeń i wywoływać tam hałas.

Konieczność doprowadzenia solidnego okablowania do pomieszczeń z niewielkimi urządzeniami dała nam wiele do poważnego przemyślenia.

Specjalistyczna mechanika i imponująca technologia prezentacyjna

Obiekt stanowił spore wyzwanie dla projektanta systemów audiowizualnych.
– Konieczność doprowadzenia dużej ilości ciężkiego okablowania do niewielkich pomieszczeń technicznych zmusiła nas do intensywnego poszukiwania rozwiązań – wspomina pan Ilomäki.

Z punktu widzenia klienta istotną wartością dodaną było powierzenie projektu technologii prezentacyjnej, akustyki oraz mechaniki jednej firmie – Akukon. Dzięki temu budżet pozostał zgodny z planem, a decydenci miejscy nie musieli martwić się o rzeczywiste koszty technologii prezentacyjnej.

Teatr Miejski w Turku był niegdyś najstarszym teatrem miejskim w Finlandii. W 2014 roku przekształcono go w spółkę kapitałową. Obecnie miasto jest właścicielem 100% udziałów w spółce Turku City Theatre Ltd.

Zasady współpracy

Zamówienie na technologię prezentacyjną i mechanikę podzielono na kilka kontraktów. Za kwestie związane z mechaniką odpowiadały firmy Insta Automation, Bosch Rexroth oraz Raita Katsomot Ltd. Głównym wykonawcą w zakresie technologii prezentacyjnej była firma Bright Sales and Installations.
– Wykonali fantastyczną pracę, która robi ogromne wrażenie. Mowa tu o takich elementach jak zarabianie kabli, synchronizacja sygnałów (clocking), modernizacja systemów mikrofonów bezprzewodowych, systemy emisji efektów, kamery wideo czy monitory – wylicza pan Ilomäki.

Realizacją systemu firmy Meyer Sound dla Dużej i Małej Sceny zajęło się przedsiębiorstwo Studiotec Ltd. Ponadto w dostawie sprzętu uczestniczyli niemal wszyscy czołowi fińscy importerzy; program zakupu wyposażenia obejmował łącznie 4200 pozycji lub urządzeń.

Wykonali absolutnie rewelacyjną robotę.

Dzięki systemowi sterowania firmy Riedel możliwe jest – w razie potrzeby – łączenie wszystkich scen. System nagłośnienia Dużej Sceny to rozwiązanie firmy AVID, dość rzadko spotykane w świecie teatru.

Podnoszona podłoga sceny

Szczególnym elementem konstrukcji mechanicznej jest podnoszona podłoga Małej Sceny. Została ona zaprojektowana przez inż. Timo Risku z firmy Akumek Ltd, działającego jako podwykonawca firmy Akukon.

Mechanizm podłogowy współpracuje z zespołem sześciu dolnych i sześciu górnych platform, które zajmują większość powierzchni sceny. Platformy te można unosić na znaczną wysokość, pozostawiając między nimi wolną przestrzeń odpowiadającą pełnej wysokości pomieszczenia.

Każda z platform jest sterowana niezależnie, co pozwala całemu zespołowi na realizację bardzo różnorodnych sekwencji ruchu.

Info

Tekst: Jukka Sundholm